افت دهان و درمان آن با داروهای گیاهی

 افت دهان و درمان آن با داروهای گیاهی

افت دهان یک بیماری شایع می باشد که به صورت ضایعات دردناک در دهان، زبان و لثه دیده می شود. در ادامه این مطلب با درمان گیاهی زخم‌های آفتی آشنا خواهید شد.

افت دهان (Aphthous stomatitis) یک بیماری شایع در دهان می باشد که به صورت ضایعات دردناک نکروتیک در مخاط دهان، زبان و لثه دیده می شود. علت آن ناشناخته است ولی ممکن است خودایمنی باشد. زخم های آفتی وقتی ایجاد می شوند که به دلایل نامشخص سیستم ایمنی بیمار وجود یک مولکول ناشناخته را اعلام می دارد. حضور این مولکول ها باعث حمله لنفوسیت ها خواهد شد (همانند حمله همین سلول ها به بافت پیوند شده به بیمار) و نتیجه این فرآیند پیدایش زخم های آفتی خواهد بود.

دوره آفت حدود یک هفته است و اغلب پس از آن بدون درمان هم بهبود می یابد. در درمان اغلب از دهانشویه یا قطره استفاده می شود.

اتیولوژی آفت عود کننده دهانی، دقیقاً مشخص نیست اما بعضی از عوامل به عنوان علل زمینه ساز برای این بیماری معرفی شده اند مانند زمینه ارثی، استرس، اختلالات ایمونولوژیک، عوامل هورمونی، کمبودهای تغذیه ای و نقایص خونی، سیگار و حساسیت های غذایی.

پیشگیری از افت دهان

متوجه باشید که چه می خورید

از غذاهائی که به نظر می رسد که دهان شما را تحریک می کنند پرهیز کنید. این ها می تواند شامل غذاهای اسیدی، آجیل ها و یا بعضی از ادویه ها باشد.

در هنگام غذا خوردن با کسی صحبت نکنید

گفته شد حتی آسیب های جزئی داخل دهان که بطور مثال از گاز گرفته شدن اتفاقی جدار دهان فرد ایجاد می شوند، می توانند باعث ایجاد زخم های آفتی شوند.

 رعایت بهداشت دهان

مسواک زدن پس از هر وعده غذا و حداقل روزی یک بار استفاده از نخ دندان، می تواند دهان شما را پاکیزه نگه داشته و از غذاهائی که ممکن است باعث تحریک و ایجاد آفت شوند جلوگیری کند.

اقدامات ساده

کمبود عنصر روی در افراد مبتلا به آفت عود کننده گزارش شده است. توصیه می گردد افرادی که مرتباً و به تعداد زیاد آفت می زنند و یا آفت آن ها بزرگ بوده و التیام ضایعات زمان زیادی طول می کشد، جهت شناسایی عامل و بیماری های زمینه ای مستعد کننده تحت معاینات و آزمایشات کامل تری قرار گیرند.

درمان افت دهان

رعایت بهداشت دهان

استفاده از مواد محافظ موضعی حاوی استروئیدهای موضعی

استفاده از آنتی بیوتیک موضعی همچون کلرهگزیدین، بنزیدآمین یا پرسیکا ،کپسول های ۲۵۰ میلی گرمی تتراسایکلین

رفع کمبودهای ویتامینی و املاح سرمی همچون ویتامین B12، آهن و اسید فولیک و پرهیز از غذاهای آلرژی زا.

استفاده از داروهای بی حس کننده موضعی همچون لیدوکائین و یا دیفن هیدرامین.

آفت خودبخود خوب می شود و معمولاً نیازی به درمان ندارد. اگر درمانی صورت بگیرد معمولاً به دو منظور کاستن از درد و التهاب و استرس و جلوگیری از اضافه شدن عفونت ثانویه به آن خواهد بود .

درمان‌های گیاهی

 استفاده از داروهای گیاهی مانند مریم گلی و عصاره گل میخک می باشد زیرا تاثیر آن بسیار سریع در حد ۲ الی ۵ دقیقه است.

شست وشوی دهان با محلول آبلیمو-نــمک به صورت هر روز، دو یا سه مرتبه، می تواند مدت آفت ها را کاهش دهد.

جفت بلوط

سماق قرمز و قهوه ای

گرد غوره

پنیرک

خطمی

خرفه

تخم خرفه

فلوس

تخم گشنیز

گیاه ساتوریا خوزستانیکا

رعایت نکات تغذیه ای زیر به درمان افت دهان کمک شایانی می کند:

عدم مصرف غذاهایی که ایجاد آفت را تشدید می نمایند شامل غذاهای حساسیت زا (آلرژن) نظیر گلوتن گندم، بادمجان و فلفل

پرهیز از مصرف غذاها و مایعات محرک نظیر لیمو، آب لیمو، پرتقال، گوجه فرنگی، رب گوجه فرنگی، توت فرنگی، شکلات و گردو

عدم مصرف مواد غذایی ترش، شور یا تند

نوشیدن مایعات با نی برای تخفیف درد

گنجاندن مواد غذایی که کمتر باعث درد می شوند در رژیم غذایی بیمار، مانند: شیر، ژلاتین، مایعات، ماست و بستنی

پرهیز از مصرف غذاهای سفت و خشن مانند برنج برشته شده (ته دیگ)

مصرف مرتب و روزانه ماست به ویژه ماست پروبیوتیک که محتوی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس می باشد.

گنجاندن مواد غذایی سرشار از آهن، اسیدفولیک و ویتامین B12 در رژیم غذایی مبتلایان

ترک سیگار

دریافت ریز مغذی های مفید

مصرف نمودن میوه هایی نظیر سیب، خرما و خرمالو

چند توصیه دیگر درباره درمان افت دهان

اجتناب از مصرف غذاهای اسیدی ، قندی، پر ادویه و هر غذائی که باعث تشدید درد و تحریک زیاد دهان می شود.

استفاده از تکه های کوچک یخ برروی نقاطی که دچار آفت است. این کار باعث تخفیف درد می شود.

مسواک زدن بطور مرتب و تمیز نگه داشتن دهان

مرتباً دهان خود را بشوئید. این کار را می توان با آب نمک و یا استفاده از دهانشویه های معمولی انجام داد.

روزانه ۳ بار یا بیشتر با محلول نمک (نصف قاشق چایخوری نمک در حدود یک لیوان آب حل شود) شستشو دهید، البته به شرط این که خیلی دردناک نباشد.

اگر از شربت دیفن هیدارمین و یا محلول آب اکسیژنه استفاده می کنید حتماً آن ها را رقیق کنید تا تحریک کننده نباشند.

(نسبت آب اکسیژنه به آب باید ۱ به ۱۵ باشد.)

با استفاده از محلول شیر منیزیوم (هیدروکسید منیزیم که هم به عنوان داروی ضد اسید و هم ضد یبوست مصرف می شود.) و چکاندن چند قطره روی زخم آفت، درد آن کاهش می یابد هم بهبود آن تسریع می یابد.

استفاده از ضد دردهایی مثل آسپرین، استامینوفن و یا ایبوپروفن نیز برای کاهش درد مفید است ولی از آسپرین برای کودکان نباید استفاده کرد.

عواقب مورد انتظار

اکثر زخم های آفتی بدون برجای گذاشتن جوشگاه در عرض ۲ هفته خوب می شوند. حملات مکرر آفت شایع هستند. آفت ممکن است به صورت یک زخم حداکثر ۳-۲ بار در سال تا بروز بدون وقفه چندین زخم در سال رخ دهد.

در این شرایط به پزشک مراجعه نمایید:

اگر درجه حرارت بدن به ۳۸/۹ درجه سانتیگراد یا بالاتر برسد.

اگر علی رغم درمان ، آفت در عرض ۳ روز رو به بهبود نگذارد.

اگر درد غیر قابل تحمل باشد و با درمان تخفیف نیابد.

اگر کودکی که دهانش آفت می زند وزن کم کند.

منبع: همگردی

Admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *