اَیامُ البیض چه روزهایی است؟

 اَیامُ البیض چه روزهایی است؟

اَیامُ البیض به معنای روزهای سفید است و به روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماه قمری می گویند. ایام البیض در نزد شیعیان از اهمیتی زیادی برخوردار است و در ایران اعتکاف، در ایام البیض ماه رجب برگزار می شود. بعد از ایام البیض ماه رجب، ایام بیض شعبان و رمضان، از اهمیتی ویژه برخوردار است.

ایام البیض

معنی اَیامُ البیض 

بیض جمع بَیضاء است و در عربی به معنای سفید می باشد. اعراب چون روزهای سیزدهم، چهاردهم و پانزدهم ماه قمری نور ماه از شب های دیگر بیشتر است، این سه روز را اَیامُ البیض به معنای روزهای سفید می نامیدند. اَیامُ لَیالِی البیض به معنای روزهای شب های سفید است که شبهای آن حذف شده و به ایام البیض معروف شده است. (شیهد ثانی، مسالک الأفهام، ۱۴۱۹ق، ج ۲، ص۷۶ )

دلیل دیگر  برای این نامگذاری 

جبرئیل آدم(ع) را در حالی که سر تا پا سیاه شده بود به زمین فرود آورد. فرشتگان وقتی آدم را با این هیئت دیدند به ضجه در آمده و گریستند و به درگاه حق تعالی عرضه داشتند:پروردگارا مخلوقی را آفریدی و از روح خود در او دمیدی و فرشتگانت را به سجده کردنش وادار نمودی حال با یک گناه رنگ سفیدش را به سیاهی مبدل فرمودی!؟

منادی از آسمان ندا می دهد:امروز را برای پروردگارت روزه بگیر، آدم آن روز را که مطابق با روز سیزدهم ماه بود روزه گرفت، پس ثلث سیاهی از او زائل گشت. سپس منادی در روز چهاردهم نداء کرد:امروز را برای پروردگارت روزه بگیر. آدم آن روز را هم روزه گرفت و ثلث دیگر از سیاهی زائل گردید. روز پانزدهم باز منادی او را به گرفتن روزه دعوت نمود، وی آن روز را هم روزه گرفت و تمام سیاهی او زائل گردید و به همین خاطر این ایام به ایام البیض موسوم شد.» (صدوق، علل الشرائع، مؤسسه الاعلمی، ج ۲، ص۲۳۵. )

منبع:نمناک

Admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *