دعای روز دهم رمضان به همراه تفسیر آن

 دعای روز دهم رمضان به همراه تفسیر آن

ماه مبارک رمضان فرصتی است تا از برکت سفره الهی بهره‌مند شویم، برکتی که بندگان هر روزه می‌توانند با خواندن ادعیه‌های مناسب هر روز بهره ببرند. ماه رمضان ماه خدا است که در آن به دعا کردن بسیار سفارش شده است. بر اساس برخی روایات دعای روزه دار در همه حالات و ساعات اجابت شده و درخواست کننده از خدا در این ماه محروم نمی شود.هر روزماه مبارک رمضان دعای مخصوصی دارد که در ادامه این مطلب دعای مخصوص روز دهم رمضان آورده شده است.

متن دعای روز دهم رمضان

بسم الله الرحمن الرحیم

«اَللّهُمَّ اجْعَلْنی فیهِ مِنَ الْمُتَوَکِّلینَ عَلَیکَ وَاجْعَلْنی فیهِ مِنَ الْفاَّئِزینَ لَدَیکَ وَاجْعَلْنی فیهِ مِنَ الْمُقَرَّبینَ اِلَیکَ بِاِحْسانِکَ یا غایهَ الطّالِبینَ»

«خدایا قرارم ده در این ماه از توکل‌کنندگان بر خودت و بگردانم در آن از سعادتمندان درگاهت، قرارم ده در آن از مقربان پیشگاهت به احسانت ای هدف نهایی جویندگان.»

تفسیر این دعا

در دعای روز دهم ماه مبارک رمضان آمده است: «خدایا من را در ماه رمضان از کسانی قرار بده که متوکل باشم و بر تو توکل کنم و چشمم به دست دیگری نباشد؛ هر جا که می‌خواهی بدانی دعایت مستجاب شده است به دلت نگاه کن، ببین اگر ناامید از همه جا هستی، بدان که آن دعا مستجاب شده است.

در قسمت اول دعا خدامى‌خواهیم که ما را از متوکلین خودش قرار بدهد؛ یعنى‌ما را از آن کسانى قرار بدهد که توکل بر او مى‌کنند.

یکى از صفات بسیار بزرگ و عالى انسان، توکل‌است. منشاء توکل توحید است. هرچه توحید انسان‌بیشتر بشود، یعنى خداپرستى و معرفت انسان درباره‌خدا بیشتر بشود، توکلش به خدا بیشتر مى‌شود. قرآن‌کریم درباره توکل تاکید زیادى کرده است؛ «فعلى‌الله‌توکلوا ان کنتم مومنین»۱

یعنى: شما اگر راست مى‌گویید و مومن هستید برخدا توکل کنید.

و یا: «وعلى‌الله فلیتوکل المتوکلون»۲‌ و بر خدا بایدتوکل کنند، کسانى که توکل کننده‌اند، یا مومنین بایدتوکل به خدا بکنند». «و من یتوکل على‌الله فهو حسبه»۳

کسى که بر خدا، توکل کند، خدا همه امور او را کفایت‌مى‌کند.

 توکل یعنى چه؟

توکل به معنى واگذار کردن‌کار به کسى است. مثلا شما کسى را وکیل وصاحب اختیار قرار مى‌دهید، به عنوان مثال مى‌خواهیدساختمانى بسازید، مى‌گویید این کار را من به فلان کس‌واگذار کردم؛ یعنى اختیارش را به او دادم تا هر جورى‌که مى‌خواهد آن را انجام بدهد و هر طورى که او انجام‌بدهد من خوشم مى‌آید.

توکل به خدا کردن؛ یعنى، همه‌کارها را به خدا واگذار بکنیم، ولى ما بدمعنا مى‌کنیم. مثلاًمن مى‌خواهم یک کارى انجام بدهم یا پستى بگیرم،مى‌گویم: توکل برخدا. ولى در ذهنم این است که خدا این‌کار را براى من درست بکند، همین کارى که مى‌خواهم؛براى اینکه یک پستى بگیرم، این توکلت على‌اللهى که من‌مى‌گویم، معنایش این است که دلم مى‌خواهد حتما همان‌کارى که مى‌خواهم انجام بدهم، انجام بشود. این معناى‌توکل نیست. توکل این است که من همه کارهایم را به‌خدا واگذار کنم؛ یعنى، هر جورى که خدا مى‌خواهد، من‌هم آن جور بخواهم، هر جورى او صلاح بداند، من‌صلاح او را بخواهم. یعنى این کارى که من مى‌خواهم‌انجام بشود، اگر هم انجام نشود من ناراحت نشوم. چون‌توحید و خداپرستى به این است که معتقد باشد که همه‌کارها در دست خداست و اگر خدا نخواهد هیچکس‌نمى‌تواند هیچ کارى بکند.

 

منبع: خبرگزاری برنا

Admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *