خانه / اجتماعی / دلزدگی از مدرسه وشاد نبودن دانش آموزان چه دلائلی دارد؟
دلزدگی از مدرسه

دلزدگی از مدرسه وشاد نبودن دانش آموزان چه دلائلی دارد؟

وقتی دانش آموز با آمدن تعطیلات تابستان خوشحال می شود و با پاره کردن کتاب های درسی شادی اش را تکمیل می کند باید بررسی کرد این دلزدگی از مدرسه ریشه در کجا دارد؟

به گزارش سایت روزاندیش به نقل از خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم, سرزندگی و شادی در مدارس کمرنگ شده است این همان نقطه‌ای است که مسئولان آموزش‌ و پرورش و خانواده‌ها نسبت به آن هم‌نظر هستند در حقیقت اوضاع فعلی مدارس دولتی مهمترین عامل شاد نبودن دانش‌آموزان است.

عوامل موثر در ایجاد دلزدگی از مدرسه

البته عوامل مختلفی در ایجاد فضای بانشاط مدارس سهیم هستند از ساختار و چیدمان کلاس های درس, محتواهای که به دانش آموز ارائه می شود و نحوه تدریس معلم تا فعالیت هایی از جمله برنامه هنری و ورزشی که در غلبه فضای آموزشی در مدارس کمرنگ شده اند.

درباره فضای شادابی و نشاط مدارس, محمد تماشا کارشناس مشاوره در آموزش و پرورش در  یادداشتی به ضرورت هایی که زمینه ساز ایجاد فضای بانشاط مدارس است, پرداخت.

مشروح یادداشت محمد تماشا

وقتی آخرین روزهای پایان سال تحصیلی را به یاد می آورم، همان روز های گرم خرداد ماه که امتحانات را با آن ترکیب می کردند چیزی که بیشتر از همه در ذهنم نقش می بندد شادی بعد از امتحانات است.

قرار بود سه ماه تعطیل باشیم سه ماه قرار بود از زیر تیغ آفتاب و سردی سرمای سر صف ایستادن, کلاس هایی با نیمکت شکسته که گاهی لباس سالمی برایمان نگذاشته بود، از کلاس های بدون تهویه و… خلاص می شدیم خلاصه این سه ماه تعطیلات تابستان خیلی برایمان شیرین بود.

اما خیلی ها بودند که اوج خوشحالیشان را با پاره کردن کتاب هاو سوت کردنش به آسمان جشن می گرفتند انگار که بخواهند تمام خشم و نفرتی که در یک سال از کلاس, درس, معلم و مدرسه داشتند اینگونه تخلیه کنند این ترادژی سالهای متمادی آموزش و پرورش است.

وقتی پای صحبت های  دو دهه قبل تر از خودمان می نشینم متوجه می شوم آنها برای فرار از کار در خانه  یا مزرعه, مدرسه برایشان یک تفریح بود و وقتی الان به گذشته های خود فکر می کنند با چنان لذتی از درس و مشق می گویند انگار بهترین دوران عمرشان بود.

اما ادر حال حاضر  معلم, مدیر و خانواده ها ناراضی هستند حتی در و دیوار مدارس را هم نگاه کنی می فهمی این کج و کولگی با در و پنجرهای شکسته رضایتی از آموزش و پرورش ندارند خب در این وانفسا نمی توان انتظار داشت که دانش آموز شاد باشد.

 مهم این است که الان اینجایم و برخی مواقع اخبار خودکشی دانش آموزان, خطرمواد مخدر, ترک تحصیل افسردگی و اضطراب آنها به گوش می رسد و فقط مسئولین یکی پس از دیگری جلوی میکروفون و دوربین می نشینند و می گویند حال مدارس خوب نیست اما هیچ کس نمی گوید چه کار باید کرد؟

نبودن نشاط و شادی در مدارس

یک روز وزیر کشور مدعی می شود که ” نبود نشاط اجتماعی عامل افسردگی و پرخاشگری دانش آموزان است “و دیگر روز وزیر آموزش و پرورش می گوید” امروز مدارس ما از شادابی و نشاط فاصله گرفته‌اند و این فاصله در حال افزایش است. سرزندگی و شادی در مدرسه کمرنگ شده است”  این ها همه باعث می‌شود درک کنیم در مدارس چه وضعیتی حاکم است.

 آموزش و پرورش هند کلاس شادی برای دانش آموزان دایر کرده است آنها که گذرشان به هند افتاده باشد می دانند که وضعیت شادی در هند خیلی متفاوت تر از ایران است ولی با این حال آنجا هم نگاه متفاوتی به مقوله شادی در مدارس دارند.

وزیر آموزش و پرورش هند تاکید می کند “ما بهترین استعدادها را به جهان و بهترین متخصصان را به عرصه صنعت تحویل داده‌ایم اما آیا توانسته‌ایم بهترین انسان‌ها را به جامعه و ملت خود تحویل دهیم؟!”

اما در ایران وقتی ما می شنویم مافیای مختلف در آموزش و پرورش رخنه کرده, وزرای آموزش و پرورش بالاترین وزیران استیضاحی دولت ها هستند, پست های مدیریتی در آموزش و پرورش بر اساس شایسته سالاری افراد نبوده،  ۹۹ درصد از بودجه آموزش و پرورش صرف حقوق معلمان می شود آنهم حقوقی که برای آنها مکفی نیست دیگر جایی برای شاد کردن مدارس باقی نمی ماند.

لزوم توجه مسئولان به همه جوانب

در سوی دیگر مسولان آموزش و پرورش در تصمیم گیری ها باید تمام جنبه ها را در نظر بگیرند به عنوان مثال وقتی بحث جمع کردن مدارس سمپاد بر سر زبان ها افتاد به نظر بیشتر یک ژست عملیاتی برای اضطراب زدایی از مدارس بود  تا یک اقدام عملی چرا که اگر قرار است کاری بنیادین انجام شود نباید  از بهترین میوه های باغ که ویترین آن هستند شروع کنند.

به زعم من ما  به یک نگاه همه جانبه و البته باورمند نیازمندیم نه آنکه هر وزیری تصمیمات خود را در آموزش و پرورش اجرا و وزیر بعدی با آن مخالفت کند.

 وزرای آموزش و پرورش معترفتند حقوق معلم جزو کمترین ها در نظام اداری کشور است باید گفت آموزش و پرورش آب, برق و گاز نیست که در آن صرفه جویی کرد ما با انسان سر و کار داریم دانش آموز که در آینده قرار است چرخ این مملکت را بچرخاند هر چقدر توان داریم باید برایش سرمایه گذاری کنیم.

 معلمی که گرفتار تامین نیازهای اولیه است چطور می تواند به نیازهای بالای هرم انسانی فکر کند, دولتی که نیازهای اولیه آموزش و پرورش را تامین نمی کند چطور می تواند نیازهای عالی آن را تامین کند و در راستای شادی آفرینی آن اقدام کند بنابراین وقتی شرایط مهیا نیست سخن گفتن از نشاط در مدارس فایده ای نداشته و جنبه اجرایی ندارد.

با خود باید صادق باشیم دولت و ملت باید نگاه جامع تری به آموزش و پرورش داشته باشند. روسای جمهور, نمایندگان مجلس و وزیرانی که از دیوار مدارس برای کسب آرا  و اعتماد مردم بالا رفته اند باید یادشان باشد که این آموزش و پرورش اگر دیوارش را محکم نکنید بسیار لرزان خواهد بود.

منبع:خبرگزاری تسنیم

درباره ی Admin

مطلب پیشنهادی

ایرانیان در ترکیه

ایرانیان در ترکیه ، وضعیت کاری ایرانیان ترکیه

ایرانیان در ترکیه (به ترکی استانبولی: Türkiye İranlilari) یک گروه قومی مهاجر در ترکیه با …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.